😟 Başlamak için artık çok mu geç?

Öncelikle hepimizin başı sağolsun. Yaşanan deprem felaketi sadece 10 ili değil, hepimizi derinden etkiledi. Kimimiz yakın akrabalarını kaybetti. Kimimiz de arkadaşlarını. Bende bu zor süreçte enerjimi Instagram üzerinde takipçilerimi doğru şekilde bilgilendirmek için harcadım.

Ayrıca güncel olarak 200 TL ve üzeri bağış dekontu gönderen kişilere 699 TL değerindeki şablon paketimi hediye ettim. Bu sayede kendi yaptığımız bağışlara ilave olarak takipçilerimizide bağış yapmaya teşvik edebildik.

Deprem bölgesinde (İzmir) yaşayan biri olarak şunu düşünmeden edemiyorum.

“Bu gece aynı felaket başıma gelse ve yarın hayata veda etsem içimde neler ukte kalacak?”

• Sevdiklerime ‘İyi ki varsın.’ diyebilmek mi?

• Yapmak istediğim ama ertelediğim projeler mi?

• Korkuyla ittiğim yeni girişimler mi?

• Artık çok geç diyerek kendimi ikna ettiğim yalanlar mı?

Belki hepsi.

Ancak bugün tek bir şey üzerinde odaklanmak istiyorum.

Kendimize zaman zaman söylediğimiz ve ikna ettiğimiz söylemler aslında.

• Benden artık geçti.

• Bu saatten sonra olmaz.

• Atı alan üsküdarı geçti.

• Artık çok geç.

Günlük hayatta sende bu cümleleri kuruyor olabilirsin. Bende kimi zaman kuruyorum diyebilirim. Peki biz bu cümleleri söyleyince tam olarak ne oluyor?

Çok basit. Kendimizi ikna ediyoruz. Çünkü düşüncelerimiz, çevremizin bize söylediklerinden çok daha etkili.

Peki ya seni bu kelimeleri kullanmayan biriyle tanıştırmak istesem?

İşte karşında Haruki Murakami.

Hikayesini özel kılan bir konu var. O da 30 yaşında ilk kitabını yazması.

Bir gün çimlere oturmuş beyzbol maçı seyrederken bir anda aklına şu geliyor.

“Ben neden kitap yazmıyorum?” diyor içinden. Ardından eve gidip gece 3’e kadar yazmaya başlıyor. Tabi hiç kolay değil. Aynı zamanda eşiyle birlikte jazz bar işletiyorlar. Borçlarını ödemekle geçen sürede birde her gece geç saatlerde eve gelip yorgun halde 6 ay boyunca kitap yazmaya çalışıyor. Bu şekilde ilk kitabını bitiriyor ama okuyunca hiç beğenmiyor. Japonca yazdığı kitabı ingilizceye çeviriyor. Bu sayede daha yalın bir kitap ortaya çıkarıyor. Üstelik yazdığı ilk kitabı ile ödül dahi alıyor.

Sana çok enteresan bir şey daha söylememi ister misin?

Kendine o kadar güvenmiyor ki yazdığı kitabın orijinal dokümanını yarışma için jüri ekibine gönderiyor. Hatta bu konu hakkında şöyle söylüyor.

“Eğer o yarışmadan birincilik ödülü alamasaydım muhtemelen bir yazar olamazdım. Çünkü elimde başka kopya yoktu.” diyor.

İşte Haruki Murakami’nin macerasıda böyle başlıyor.

Bende geçtiğimiz günlerde eski notlarıma baktım ve bir de ne göreyim.

2022 yılında tam olarak 100 tane fikir not almışım. Tuhaf gelecek belki ama sadece 2 tanesini hayata geçirebilmişim.

Bu sonucu görünce bir kez daha şunu anladım.

“Bu iş bana göre değil.” veya “Artık çok geç.” şeklindeki söylemlerimle kendimi başlamamaya çok güzel şekilde ikna edebiliyorum.

Fakat asıl mesele harekete geçebilmek.

“Pazartesi başlıyorum.” , “Bu akşam başlıyorum.” , “Ay başında başlıyorum.” dediğimizde aslında yaşayacağımız zorluklardan korkarak yapmak istediklerimizi erteliyoruz. O an izlemek istediğimiz filmi açıp bir anlığına her şeyi unutsakta bir gün geliyor ve “Keşke…” diyoruz.

Unutma! Elimizdeki tek an, şu an. Şimdinin kıymetini bilirsek geleceğimizi bir nebzede olsa şekillendirebiliriz.

📚️ Haftanın Kitap Tavsiyesi

🎙️ Haftanın Podcast Bölümü

🏫 Haftanın Youtube Videosu

Bilgimizi ürünleştirebilme becerisi yakın zamanda bir meslek olarak dahi hayatımıza girebilir. Peki tek başına ürünleştirebilme becerisi yeterli mi ? Kesinlikle hayır. O zaman satış formülünü detaylıca dinlemeni tavsiye ederim.👇️

Eğerki hazırlamış olduğum bültenler ilgini çektiyse ve henüz kayıt olmadıysan buraya tıklayarak bültenime abone olabilirsin.

Her Pazar saat 09.00’da seninle değer katan içeriklerimi paylaşıyorum. Faydalandığını düşünüyorsan çevrende “Bireysel Girişimcilik” yolculuğunda olan kişilerle bültenimi paylaşarak daha fazla kişiye ulaşmamı sağlayabilirsin.

Katkı yapmak istersen e-postayı yanıtlayabilirsin. (Görüş ve Önerilerin benim için değerli.)

Bu haftalık benden bu kadar.

Gelecek hafta görüşmek dileğiyle 🙂

Gökhan.